Franz Josef helikopterem czy spacer doliną: co tak naprawdę daje każda z opcji

Spacer doliną Franz Josef zaczyna się na parkingu na końcu drogi i prowadzi korytem rzeki do punktu widokowego. Jest płaski, dobrze oznakowany i zajmuje około dziewięćdziesiąt minut w obie strony.

Daje przede wszystkim skalę. Idziesz doliną, którą kiedyś wypełniał lodowiec, mijasz oznaczenia pokazujące, gdzie lód sięgał w poszczególnych dekadach, i docierasz do bariery, za którą kilkaset metrów dalej znajduje się czoło lodowca. Ta odległość to cała historia ostatniego stulecia i odczuwasz ją, idąc pieszo, w sposób, którego żadne zdjęcie nie odda.

Czego nie daje — to lodowca. Z punktu widokowego widzisz szare czoło i zbocze z rumowiskiem. Błękitny lód, pole szczelin i lodospad są wyżej i dalej.

Bariera nie powstała po to, by sprzedawać loty helikopterem. Czoło lodowca cofnęło się w głąb własnej doliny, pozostawiając luźne skały i niestabilny lód, który regularnie się osuwa. Z tego powodu zakończono prowadzone z dna doliny spacery z przewodnikiem po lodzie i nie wróciły one do łask.

To oznacza, że spacer z przewodnikiem po lodowcu nadal istnieje — tyle że teraz zaczyna się od przelotu helikopterem. Na tym właśnie polega heli-hike.

Leć, jeśli chcesz zobaczyć lodowiec. Spacer doliną pokazuje ci pustkę; lot pokazuje ci sam lodowiec, a podczas większości lotów stawiasz na nim stopy na dziesięć minut.

Idź pieszo, jeśli ogranicza cię budżet lub jeśli pogoda przekreśliła twoje okno na lot. To naprawdę dobre dziewięćdziesiąt minut i nic nie kosztuje.

Wybierz heli-hike, jeśli chodzenie po lodzie to dokładnie to, po co przyjechałeś. Kosztuje ponad dwa razy więcej niż lot widokowy i to jedyny sposób, by tego doświadczyć.