Helikopterowe wycieczki nad lodowce w Nowej Zelandii: Franz Josef, Fox i Tasman

Franz Josef — Kā Roimata o Hine Hukatere w języku maoryskim — to ten położony bezpośrednio nad wioską i od niego zaczyna się każdy lot. Nie jest najdłuższy z trzech, ale zdecydowanie najbardziej stromy i właśnie dlatego warto nad nim przelatywać: lód spływa z Alp Południowych schodami seraków i szczelin, których nie przekracza żadna trasa piesza.

Z powietrza układ jest wyraźnie widoczny. Na dole szara morena i rozwidlone koryto rzeki, potem czoło lodowca, dalej dwa kilometry chaotycznego, połamanego lodu, a na końcu firn — czyste, białe pole śnieżne, które zasila cały lodowiec. Lądowania odbywają się właśnie na firnie.

Fox Glacier leży dwadzieścia pięć kilometrów na południe i jest około dwa kilometry dłuższy. Ma własną wioskę, własnych operatorów i własne loty, a z Franz Josef to tylko pięć minut przelotu przez przełęcz.

Fox to prostsza, szersza rzeka lodu z dłuższą doliną poniżej. Fotografuje się inaczej: podczas gdy Franz Josef jest dramatyczny i połamany, Fox jest długi i czytelny, a zwykle widać większość jego długości na jednym ujęciu. Osiemnasto- i trzydziestopięciominutowe loty z Franz Josef docierają do niego.

Tasman Glacier znajduje się po wschodniej stronie przełęczy, poniżej Aoraki / Mount Cook, i mając dwadzieścia trzy kilometry jest najdłuższym lodowcem w Nowej Zelandii. Jest też najbardziej płaski z trzech – szeroka, szarobiała równina lodu z jeziorem końcowym u podnóża.

Dotarcie do niego z Franz Josef oznacza przelot nad Alpami Południowymi, co jest prawdziwym powodem, aby zarezerwować trzydziesto- lub trzydziestopięciominutowy lot: sam przelot, z Aoraki z boku i lodem w obu kierunkach.